Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin istinaf ve temyiz incelemeleri sonucunda delil yetersizliği iddialarının reddedilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediği, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığı ve delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığı yönündeki temyiz nedenleri yüksek mahkemece incelenmiş; bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık ve isabetsizlik tespit edilmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunup onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16147 E.  ,  2025/19518 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1664 E., 2022/1690 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde mahkemece hataya düşüldüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve masumiyet karinesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek ve hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.