Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçunda delil yetersizliği ve TCK 43/1in hatalı uygulanması sebebiyle istinaf ret kararını bozdu.
Özet: Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını, sanığın üst aramasında çıkan uyuşturucularla ilgili eylemi sabit görülse de, belirli bir tarihte başkasına uyuşturucu sattığı iddiasının, görgüye dayalı anlatımlar ve sanığın savunması karşısında müdafisiz kolluk beyanı dışında kesin ve yeterli delille ispatlanamadığı gerekçesiyle bozmuştur; bu durum, zincirleme suç hükmünün hatalı uygulanmasına ve dolayısıyla fazla ceza tayinine neden olmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2701 E., 2024/1785 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıTarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/431 Esas, 2024/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a,43/1, 52, 53, 54/1-4 maddeleri uyarınca 18... ay hapis cezası ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/2701 Esas, 2024/1785 Karar sayılı kararı ile; ''istinaf başvurusunda bulunanların ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine'' karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemleriSuçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli ve somut bulunmadığına, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içerisinde olduğuna, aleyhe delil bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı toplandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, tahliye ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre,10.03.2022 tarihinde şüphe üzerine durdurulan ...'a suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine beyaz kağıda sarılı metamfetamini rızaen teslim ettiği, -18.03.2022 tarihinde sanığın üst aramasında bulunan Neruda hap, metamfetamin, sentetik kannabinoid, cam aparatlara el konulduğu iddialarına ilişkin olarak,Sanığın 18.03.2022 tarihli eylemi sabit ise de, 10.03.2022 tarihinde ...'a suça konu uyuşturucu maddeyi sattığına dair kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen tutanak mümzilerinin görgüye dayalı anlatımlarının bulunmadığı gibi sanığın savunmasının aksine ...'ın sonradan döndüğü soruşturma aşamasındaki müdafisiz kolluk beyanı dışında mahkûmiyetine yetecek, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında bu eylemin sabit görülmediği, bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/2701 Esas, 2024/1785 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde karar verildi.