Yargıtay 2. Ceza Dairesi, ATMde yardım bahanesiyle el çabukluğuyla gerçekleşen hırsızlık suçunda sanığın kazanılmış hakları nedeniyle hükmü düzelterek onadı.
Özet: ATMde işlem yapan şikayetçiye yardım etme bahanesiyle yaklaşıp, kartından fark ettirmeden 771 TLyi kendi hesabına aktararak hırsızlık suçu işleyen sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde, aleyhe temyiz olmaması sebebiyle kazanılmış hakka konu olan önceki ceza miktarının (1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası) yeni verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının infazında dikkate alınmaması bir bozma nedeni olarak kabul edilmiş; bu eksiklik, hükmün "kazanılmış hak nedeniyle yeni cezanın eski ceza üzerinden infazına" dair ibare eklenerek düzeltilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/13102 E.  ,  2025/19539 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/1 E., 2024/202 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın banka şubesinin duvarında bulunan ATM'de işlem yapan şikâyetçiye yardım etme bahanesiyle yaklaşıp, ATM'de takılı olan ve şifresi girilmiş vâziyetteki banka kartından el çabukluğu ile şikâyetçiye fark ettirmeden kendi hesabına 771,00 TL'yi havale ettiği olayda, sanığın eyleminin 5271 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 142/2-e maddesi uygulanması her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olduğundan, bu durumun sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
05.12.2023 tarihli Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma ilâmı öncesi, 16.06.2016 tarihli kararda sanık hakkında sonuç ceza olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına”, cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.