Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, iş yeri dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarındaki temyiz başvurularını reddetmesi ile hırsızlık suçu için istinaf kararına yönelik temyiz taleplerinin reddedilerek hükmün onanması.
Özet: Bu hukuki belgede, sanıklar hakkındaki hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlamalarına ilişkin temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için hükmedilen cezaların miktarı nedeniyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilemez olduğuna hükmedilirken, hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde ilk derece mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının hukuka uygun olduğu tespit edilerek, sanıkların bu suçla ilgili temyiz istemlerinin reddedilip hükümlerin onandığı görülmektedir.
2. Ceza Dairesi         2023/13913 E.  ,  2025/19528 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/961 E., 2022/241 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanıklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yasal kesin delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında katılana yönelik eylem sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.