Anahtarla hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddedilerek hükmün onanmasına dair Yargıtay 2. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Kendi anahtarıyla bir iş yerine girerek hırsızlık yapan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince hukuka uygun bulunarak onanması sonrasında, sanık müdafiinin pişmanlık, etkin pişmanlık hükümleri ve eylemin gece vakti işlenmediği yönündeki temyiz itirazları en yüksek yargı merci tarafından reddedilmiş; işlenen fiilin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle hüküm onanarak kesinleşmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/14522 E.  ,  2025/19489 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2649 E., 2022/397 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanları ile pişmanlığının dikkate alınmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin gözönünde bulundurulmadığına, eylemin gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, katılana ait iş yerine kendisinde bulunan anahtar ile girdikten sonra suça konu eşyaları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, h. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-d. maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.