Yargıtay, kamu görevlisine hakaret suçundan sanık hakkında verilen beraat kararını onayan istinaf mahkemesi hükmündeki temyiz istemini esastan reddetmiştir.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine ve beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz talebi incelenmiş; mağdurun kamu görevlisi olduğu ve hakaretin görevi nedeniyle yapıldığı ile suç tarihinin maddi hata olduğu yönündeki tespitlerin sonuca etkili olmadığı belirtilerek, yargılama sürecinde beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/718 E., 2023/147 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinin (a) bendi kapsamında kaldığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suça konu yorumun yapıldığı tarihe yakın olarak öncesi ve sonrasında kendisine ait manav görüntülerini Facebook hesabından paylaştığına, bu nedenle suç tarihinde hesabı kendisinin kullandığına, soyut nitelikteki savunmasına göre beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.III. GEREKÇE5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinin (a) bendinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, anılan Kanun'un 6/1. maddesinin (c) bendinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması, dolayısıyla her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının anılan maddedeki tanım çerçevesinde belirlenmesi, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerektiği hususları göz önüne alınarak yapılan incelemede, suç tarihinde, katılanın ... Başkanı olarak yaptığı bir açıklaması altına yazılan yorum nitelikte paylaşım nedeniyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinin (a) bendi kapsamında olduğu gözetilmeden aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulmuş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,Suç tarihinin 2020 yılı gösterilmesi yerine 2021 yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu, Anlaşılmakla yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.10.2025 tarihinde karar verildi.