Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü; eksik araştırma, delil yetersizliği ve yasal indirim uygulanmaması itirazlarını reddederek hukuka uygun bulup onadı.
Özet: Temyiz mahkemesi, hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanık hakkında, sanık müdafiinin eksik araştırma, somut delil eksikliği, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlali, suç kastının bulunmaması, cezanın alt sınırından haksız uzaklaşma, seçenek yaptırımlar ile ertelemenin göz ardı edilmesi ve yasal indirimlerin uygulanmaması gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusunu reddederek, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğuna karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/2881 E.  ,  2025/19650 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/541 E., 2024/1042 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile deliller toplanmadan ve olay tam olarak aydınlatılmadan karar verildiği, sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine dair somut bir delil bulunmadığı, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, sanığın suç işleme kastı bulunmadığı, sanık hakkında cezanın alt sınırından haksız şekilde uzaklaşarak, hapis cezasına seçenek yaptırımlar düşünülmeden ve erteleme yapılmadan ceza tayini yoluna gidilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanık lehine olan yasal indirim maddelerinin uygulanması ve sair hususlara ilişkin, sanığın temyiz isteminin, telefon kayıtlarına ilişkin HTS raporlarının alınması hâlinde olay tarihinde orda olmadığının ortaya çıkacağına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.