Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf sonrası Yargıtayca esastan onanması ve göreve direnme suçunda kesinleşen hükme ilişkin temyiz talebinin reddi.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kanunen temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle temyiz istemini reddederken; hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, sanığın suçu işlemediği, tahrik edildiği ve iftiraya uğradığı yönündeki temyiz sebeplerini dosya kapsamındaki delillerle çürütmüş, eylemin doğru nitelendirildiği ve kanundaki suç tipine uyduğu sonucuna ulaşmış, alt sınırdan uzaklaşılmasında eksiklik olsa da aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni saymamış ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1168 E., 2023/805 K.SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, olayda tahrik edildiğine ve iftira atıldığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇESavunma, katılanların beyanları, 155 ihbar tutanağı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken katılanların sayısına göre artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik bulunmamıştır.IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,B. Hakaret Suçu YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.