Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sosyal medya hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun reddi hükmünü temyiz incelemesi sonucu onamıştır.
Özet: Sosyal medya aracılığıyla işlenen hakaret suçundan sanığa verilen mahkumiyet kararının, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince onanması sonrasında, sanığın suçlamaya konu ifadelerin kendisine ait olmadığı yönündeki temyiz itirazları Yargıtay tarafından detaylıca incelenmiş; dosya kapsamı, sanık savunmaları ve deliller ışığında mahkemelerin takdir ve gerekçelerinin hukuka uygun ve yerinde olduğu, sanığın eyleminin suç niteliğine uyduğu ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı tespit edilerek, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hüküm oy birliğiyle kesin olarak onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2019/44 E., 2019/2246 K.SUÇ :HakaretHÜKÜM :Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; sosyal medyadaki ifadelerin kendisine ait olmadığına ve atılı suçu işlemediğine ilişkindir.III. GEREKÇESanığın aşamalardaki savunmaları, suça konu paylaşım örneği, araştırma raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.11.2025 tarihinde karar verildi.