Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını temyiz incelemesi sonucunda onayarak, siyasi eleştiri kapsamındaki ifade özgürlüğünün önemini vurgulamıştır.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün bölge adliye mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verilmesi üzerine, katılan vekilinin sanığın paylaşımlarında hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna, bunun siyasi eleştiri sayılamayacağına ve ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığına dair temyiz itirazları, mahkemenin beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmeyerek, temyiz isteminin esastan reddi ile beraat hükmünün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/444 E., 2023/1190 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kurulan hüküm kaldırılarak, beraat kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımlarında hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna, paylaşımın siyasi eleştiri niteliğinde kabul edilemeyeceğine, ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığına, kararın bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.11.2025 tarihinde karar verildi.