Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunun; delil yetersizliği, çelişkili beyan ve haksız tahrik iddialarının reddiyle Yargıtayca onanması.
Özet: Sanığın hakaret suçundan bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine, sanık müdafiinin delil yetersizliği, tanık beyanlarındaki çelişkiler, suçun işlenmediği ve haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği yönündeki iddiaları değerlendirilmiş; sanığın atılı suçu işlediği, tüm dosya kapsamı, tanık ve katılan beyanlarıyla sabit görüldüğünden, yasal koşulları oluşmayan haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiği kanaatiyle, mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2022/2015 E., 2023/1282 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM :Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; delil olmadığına, katılan beyanı ile tanık beyanının çelişkili olduğuna, suçun işlenmediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından,sanığın atılı suçu işlediğine, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.11.2025 tarihinde karar verildi.