Yargıtay 6. Ceza Dairesi, tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararını, telefon hattı kullanıcısının tespiti için eksik araştırma nedeniyle bozdu.
Özet: Tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilen sanığın suçu kabul etmemesi ve suçta kullanılan telefon hattının başka bir kişiye ait olduğunun belirlenmesi karşısında, ilk derece mahkemesinin hattın gerçek kullanıcısını ve mesajları gönderen kişiyi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek amacıyla hat sahibi ve sık görüşme yapılan kişiler dahil olmak üzere yeterli araştırmayı yapmadan eksik incelemeyle hüküm kurması nedeniyle mahkumiyet kararı bozulmuştur.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/1010 E., 2023/1166 K.ŞİKÂYETÇİ:SUÇ: TehditHÜKÜM: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine ilk derece mahkemesince kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi, sanığın suça konu 05...20 numaralı cep telefonu hattını kendisinin kullanmadığını beyan etmesi karşısında, mahkeme tarafından istenilen BTK kayıtlarında abonelik bilgilerinde suça konu hattın ... adına kayıtlı olduğu görüldüğünden, ...'ın ve BTK kayıtlarında suça konu telefon hattı ile sık iletişime geçen kişilerin tespitinin yapılarak tanık olarak dinlenilmesi, ... operatörlerinden suça konu hatta ait abonelik bilgilerinin sorularak mesajları gönderen kişinin kuşkuya yer bırakılmaksızın tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.