Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda mağdurun karardan sonra şikayetinden vazgeçmesi üzerine yerel mahkemenin mahkumiyet kararını bozdu.
Özet: Sanığın "kişilerin huzur ve sükununu bozma" suçundan yerel mahkemece mahkumiyetine karar verilmiş olmasına rağmen, bu suçun takibinin şikayete bağlı olması nedeniyle, mağdurun hükümden sonra sunduğu dilekçe ile şikayetinden açıkça vazgeçtiği ve sanığın da bu vazgeçmeyi kabul ettiği tespit edildiğinden, yerel mahkemenin kararının hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmış; bu nedenle temyiz başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2025/7416 E.  ,  2025/18252 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/121 E., 2025/346 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, şüpheden yararlandırılarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şikayetçi ..'nin karardan sonra şikayetini geri aldığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;
Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun takibinin şikayete bağlı olması, mağdur ... ..'nin karardan sonra verdiği 28.05.2025 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmiş olması karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanamayacak olması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2025 tarihinde karar verildi.