Hakaret suçundan verilen mahkumiyetin istinaf başvurusunun reddi sonrası Yargıtayca onanması, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve kötü muamele itirazlarının reddedilmesi.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilen sanığın müdafiinin, delil yetersizliği, polis kötü muamelesi ve haksız tahrik gibi nedenlerle yaptığı temyiz başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı esastan reddeden kararının hukuka uygun bulunduğu; suçun sanık tarafından işlendiğinin kanıtlara dayalı olarak tespit edildiği, cezanın yasalara uygun belirlendiği, sanık lehine hükümlerin uygulanmama nedenlerinin haklı görüldüğü ve yargılama sürecinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle temyiz talebi reddedilerek hükmün oybirliğiyle onandığı belirtilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1559 E. 2023/1558 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi, cezalandırmaya yeterli delilin dosyada bulunmadığına, polisler tarafından sanığa kötü muamelede bulunulduğuna, haksız tahrik hükümleri ile lehe olan diğer hükümlerin sanık hakkında uygulanması gerektiğine yöneliktir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temel cezanın ve artırım maddelerinin tayininde alt sınırdan uygulama yapılması, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin sanık hakkında uygulanması, sanık lehine olabilecek diğer hususların uygulanmama nedenlerinin kararda gösterilmiş ve bunların yerinde görülmüş olması karşısında, temyiz istemine itibar edilmemiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.11.2025 tarihinde karar verildi.