Miras bırakanın imam nikahlı eşine mal kaçırma amacıyla yaptığı muvazaalı taşınmaz temlikinin tapu iptali ve tescili istemiyle açılan davanın istinaf mahkemesi kararının onanması.
Özet: Miras bırakanın imam nikahlı eşine yaptığı taşınmaz devrinin, mirasçılardan mal kaçırma amacı güden muvazaalı bir işlem olduğu gerekçesiyle açılan tapu iptali ve tescil davasında, ilk derece mahkemesi taşınmazın mehir olarak verildiği ve devrin muvazaalı olmadığı kanaatiyle davayı reddetmiş; ancak Bölge Adliye Mahkemesi, devrin bedelsiz ve mal kaçırma amaçlı olduğunu belirterek ilk derece kararını kaldırıp davayı kabul etmiş; Yargıtay ise davalı tarafın temyiz itirazlarını reddederek Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararını oy birliğiyle onamıştır.
1. Hukuk Dairesi         2025/2483 E.  ,  2025/6248 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/265 E., 2025/555 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/913 E., 2024/1033 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar; muris ...'ın maliki olduğu 184 04... parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümü imam nikahlı olarak birlikte yaşadığı davalıya mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişledir.
II. CEVAP
Davalı; murisin sağlığında adına kayıtlı 3 katlı ev ve arsasını mirasçılarına dağıttığını, vefatından sonra da miras olarak kalan araçtan hiçbir pay talep etmediğini, taşınmazı 2006 yılında mehir borcuna karşılık ipotekli olarak aldığını ve banka borcunu kendi çocukları ile birlikte ödediğini, davacıların muris ile iletişimini kestiğini, murise baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın mehir olarak verildiği, devrin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; devrin bedelsiz olduğu, murisin terekesinde başkaca bir taşınmaz bulunmadığı, murisin gayri resmi evliliği dolayısıyla mirasçılarla sosyal ilişkilerinin iyi olmadığı, devrin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde, cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarla bedelsiz devir yapılmadığını, taşınmazın mehir borcuna karşılık alındığı ve banka borcunun ödendiğini, alım gücü olduğunu, iddianın ispat edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Dosya içeriğinden; muris 1954 doğumlu ...’ın 26.11.2022 tarihinde ölümü ile geride davacı çocukları ...,.... ve ...’in mirasçı olarak kaldığı; dava konusu 184 04... parselde bulunan C blok 2 nolu mesken nitelikli bağımsız bölüm muris adına kayıtlı iken murisin 01.12.2006 tarihinde taşınmazı davalıya 16.500,00 TL bedelle temlik ettiği anlaşılmaktadır.
Bölge Adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı 70.288,11 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.