Yargıtay 1. Ceza Dairesi, haksız tahrik yönünden bozma sonrası kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, meşru savunma iddialarını reddederek onamıştır.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanan sanık hakkında, önceki Yargıtay bozma kararı sonrası ilk derece mahkemesince yeniden verilen mahkumiyet hükmü temyiz incelemesine tabi tutulmuştur; sanık müdafiinin beraat ve meşru savunma talepleri, yargılama sürecinin usul ve yasaya uygunluğu, toplanan delillerle öldürme kastının sabit olduğu ve meşru savunma şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle reddedilerek, ilk derece mahkemesinin hükmünün esastan onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/344 E., 2025/73 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/837 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2023/2202 Esas, 2024/5608 Karar sayılı kararı ile haksız tahrikin derecesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.2. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2024/344 Esas, 2025/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunmanın yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2024/344 Esas, 2025/73 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.