Yargıtay, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hapis cezasını, sanık müdafiinin itirazlarını reddederek hukuka uygun bularak onamıştır.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen hapis cezası ve hak yoksunlukları kararı, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz edilmiş; Yüksek Mahkeme, katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan ağır yaralanmalarına rağmen sanık aleyhine temyiz bulunmadığından eksik ceza tayinini bozma nedeni yapmayarak, sanığın öldürme kastı, eylemin vasfı ve meşru savunma iddialarının yerinde olmadığına hükmederek sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.
1. Ceza Dairesi         2024/6228 E.  ,  2025/7622 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1893 E., 2024/1477 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2020/346 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1-2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2022/1893 Esas, 2024/1477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma ve savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması ve haksız tahrik hükümlerinin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Katılanın, sanığın eylemi sonucu sağ temporal kemikte, solda oksipital kemikte, sağ kaşta kesiye, sağ pariyetotemporal kemikte fraktür ve bu seviyede epidural-subdural kanamaya, bu nedenle hayati tehlike geçirmesine, kırıkların hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde etkilemesine ve yüzde sabit iz niteliğinde olan yaralanmasına neden olan olayda, teşebbüs nedeniyle suç tarihinde 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makulden (orta) uzaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının gerçekleşmediği, haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde yapılan eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2022/1893 Esas, 2024/1477 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2025 tarihinde karar verildi.