Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin sanıkların yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan verdiği beraat kararını onadı ve vekalet ücreti taleplerini reddetti.
Özet: Yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesince hapis cezası verilmiş, ancak bölge adliye mahkemesince beraatle sonuçlanmış olan, sanıkların ölene karşı yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan yargılandığı davada, sanıkların suçu işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görmemiştir; bu doğrultuda, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılmasına yönelik temyiz talebini ve beraat eden sanık müdafilerinin vekalet ücreti talebini reddederek bölge adliye mahkemesinin beraat hükmünü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/176 E., 2024/2159 K.SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesiHÜKÜMLER : BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi iade, kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanmasıSanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan verilen hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2023/176 Esas, 2024/2159 Karar sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği ve ek kararın sanık ... müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen ek kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, anılan ek karar temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı sanık müdafiinin itirazının Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/977 Değişik iş sayılı kararı ile incelendiği ve reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşıldığından, anılan karar inceleme dışı bırakılmıştır. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin, sanıklar ... ve ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan verilen beraat kararlarını vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz ettikleri belirlenmiştir. Sanıklar hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararları, istinaf mercii tarafından "beraat" kararları verilerek hükümlerin türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir oldukları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2020/533 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ölene karşı yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 98/2, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2023/176 Esas, 2024/2159 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıkların ölene karşı yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,Karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanıkların ihmali davranışla yardım ve bildirim yükümlülüklerini yerine getirmediklerine, atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,İlişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yüklenen suç açısından sanıkların kastının bulunmadığı kabul ve takdir kılınarak sanıkların üzerlerine atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesinde ve sanıklar ... ile ...'ın yargılandıkları tüm suçlardan haklarında beraat kararı verilmediğinden, sanıklar ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2023/176 Esas, 2024/2159 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2025 tarihinde karar verildi.