haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, yetersiz bulunan tazminat miktarı ve hatalı hesaplama gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararının yargıtay tarafından bozulması.

Haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, yetersiz bulunan tazminat miktarı ve hatalı hesaplama gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından bozulması.

Özet: Haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında, ilk derece mahkemesince maddi tazminat talebi reddedilip manevi tazminat olarak 24.000 TL hükmedilmesi ve istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, Yargıtay, hükmedilen manevi tazminat miktarının hak ve nesafet ilkelerine göre yetersiz olduğu ile davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin (266 gün yerine 205 gün) eksik hesaplandığı gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesi kararını bozarak dosyanın yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

12. Ceza Dairesi 2022/4851 E. , 2025/9217 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/720 E., 2021/1277 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 16.10.2020

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ile tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 11.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının ihraç edildiği 12.01.2021 tarih sonrası tutukluluğu bulunmadığı gibi ihraç tarihine kadar maaşını düzenli olarak aldığı, maaşını mevzuat gereği idari mahkemeler nezdinde talep edebileceği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 24.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 20.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilin kesintili olarak maaş alması nedeniyle maddi zararının olduğunu, üzerine atılı suçun niteliği ve yaşamındaki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/134 Esas, 2019/133 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 20.12.2016-12.09.2017 tarihleri arasında 266 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 06.10.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka bir cezasından mahsup edilmediği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilinin dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak tutuklama tarihi olan "11.01.2017" belirtilmiş olmasına karşın, manevi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin hatalı şekilde gözaltı tarihi olan "20.12.2016" tarihinden başlatılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

2-Davacının 20.12.2016-12.09.2017 tarihleri arasında 266 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı gözetilmeksizin manevi tazminat hesabının 205 gün üzerinden yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2025 tarihinde karar verildi.