Haksız gözaltı ve adli kontrol tedbirleri sonrası beraat eden davacının tazminat davasında istinaf kesinlik sınırı yanlış hesaplandığı için bölge adliye mahkemesi kararının Yargıtay tarafından bozulması.
Özet: Bu dava, haksız gözaltı, el koyma ve adli kontrol tedbirleri sebebiyle maddi ve manevi tazminat talebiyle açılan bir davada, ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı sonrası, bölge adliye mahkemesince manevi tazminat miktarının düşürülmesi ve istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddedilmesi üzerine, davacının tazminat miktarlarının yetersizliği ve el koyma konularındaki itirazları ile temyiz incelemesi sonucu, Yargıtayın bölge adliye mahkemesinin istinaf kesinlik sınırını hatalı değerlendirmesi nedeniyle kararı bozarak dosyayı yeniden inceleme için ilgili mahkemeye iade etmesini konu almaktadır.
12. Ceza Dairesi         2022/5335 E.  ,  2025/9161 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1255 E., 2021/1922 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 05.03.2021
HÜKÜM : İstinaf başvurularının usulden ve düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, el koyma ve adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 17.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 202,08 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 17.09.2019 tarihinden , CMK 109/3-b maddesi uyarınca verilen imza atma yükümlülüğü adli kontrolüne istinaden yapmış olduğu yol masrafları olan 2019 yılına ait 180,00 TL, 2020 yılına ait 320,00 TL olmak üzere toplam 500,00 TL yol masrafının taleple bağlılık kuralı gereği adli kontrol tarihi olan 20.09.2019 tarihinden, 340,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 17.09.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin davalı yönünden reddine, davalı vekilinin manevi, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise manevi tazminat miktarının 250,00TL' ye indirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma nedeniyle yapmış oldukları talep yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığına, dijital materyallerin müvekkiline iadesine yönelik talepleri bulunmasına rağmen materyallerin iade edilmediğine, maddi tazminat miktarının asgari ücret üzerinden belirlenmesinin hakkaniyetli olmadığına, yol masraflarının eksik hesaplandığına, hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/66 esas, 2021/57 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.09.2019-20.09.2019 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği ve kararın 03.03.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli kararın tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun usulden reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken; davalı yönünden istinaf incelemesinin maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi suretiyle davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.