12. Ceza Dairesinin, haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında, temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin kanun değişiklikleri ve önceki bozma kararı sonrası yeniden verilen hükme yönelik temyiz incelemesi.
Özet: Haksız gözaltı ve tutukluluk sonrası beraat eden davacının koruma tedbirleri nedeniyle açtığı tazminat davasında, önceki bozma kararı üzerine verilen hükümde davacının kazanılmış hakları gözetilerek maddi ve manevi tazminat miktarının artırılmasına karar verilmiş olup, yapılan temyiz incelemesinde 7531 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca bozma kararı sonrası verilen kararlarda ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırların esas alınması gerektiği belirlenerek hem davacının maddi tazminatın eksikliği yönündeki hem de davalının davanın reddi veya hükmedilen miktarın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının esastan incelenmesine geçilmiştir.
12. Ceza Dairesi         2025/5248 E.  ,  2025/9162 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/195 E., 2025/377K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 02.10.2019
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün katılma yoluyla davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,
Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla davalı yönünden temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 12.355.73 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin ve davalı vekinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarı 12.087.47 TL'ye indirilip, maddi tazminata ilişkin faiz başlangıcının 01.05.2017 olarak düzeltilip, manevi tazminat miktarı 27.500 TL'ye yükseltilerek, değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Dairemizin 02.12.2024 tarihli ve 2022/7508Esas,2024/6994 Karar sayılı ilamıyla davalı vekilinin temyiz istemi yönünden, hükmün davalı açısından kesin olmasından dolayı reddine, davacı vekilinin temyiz istemi yönünden ise, maddi tazminat miktarının "12.008,18-TL." yerine "12.087,47-TL." olarak fazla tayini eleştiri konusu yapılmakla birlikte, eksik manevi tazminata hükmolunması nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile davacının kazanılmış hakkı gözetilerek 12.087,47 TL maddi tazminatın 01.05.2017 tarihinden ve 145.000,00 TL manevi tazminatın haksız gözaltı işleminin gerçekleştiği 28.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi tazminat miktarının eksik olduğuna, maddi tazminat hesaplamasının eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğuna ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Bölge Adliye Mahkemesince tazminat talebinin dayanağı olan Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/387 Esas-2018/428 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan 28.04.2017 - 16.01.2018 tarihleri arasında 263 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine kararı verildiği, beraat kararının 02.07.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen üç aylık yasal süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
5271 sayılı CMK'nın 142/9 maddesinde, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücretinin ödeneceği, ancak ödenecek miktarın Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağının belirtilmesi nedeniyle, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre hesaplanan 25.133,99TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince duruşma vekalet ücretine ayrıca hükmolunması gerekir iken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, davacı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz başvurusu bulunmadığı dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamış, eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesi, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.12.2025 tarihinde karar verildi.