Sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, delil yetersizliği iddiaları reddedilerek Yargıtay tarafından oy birliğiyle hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince onanması üzerine, sanığın şikayetçi beyanları dışında somut delil bulunmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve olay tutanağı gibi tüm deliller ışığında sanığa yükletilen eylemin kanuna uygun olarak sabit olduğu, mahkumiyetin ve yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanunun 51. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yerinde olduğu belirlendiğinden, hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3583 E. 2022/4209 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlediğine dair şikayetçilerin beyanları dışında her türlü şüpheden uzak somut bir delil mevcut olmadan ceza verildiği, yeterli inceleme yapılmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.III. GEREKÇESanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve engel adli sicil kaydı bulunması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.10.2025 tarihinde karar verildi.