Yargıtay 12. Ceza Dairesinin sahte fatura düzenleme ve defter gizleme suçlarından istinaf red kararlarının temyiz incelemesi ile defter gizleme hükmünün onanması.
Özet: İlk derece mahkemesince sahte fatura düzenleme/kullanma ve defter/belge gizleme suçlarından mahkum edilen iki sanığın istinaf başvurularının bölge adliye mahkemesince reddi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanıklardan birinin defter/belge gizleme suçundan aldığı 9 aylık hapis cezasına yönelik temyiz istemi, ceza miktarının temyiz sınırı altında kalması nedeniyle reddedilerek bölge adliye mahkemesi ek kararı onanmış; diğer sanık ile ilk sanığın sahte fatura suçlarına ilişkin temyiz itirazları ise yargılama sürecinin usul ve yasaya uygun bulunması gerekçesiyle esastan reddedilmiştir.
12. Ceza Dairesi         2025/3891 E.  ,  2025/9109 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : 22.04.2024
EK KARAR TARİHİ : 16.05.2024
SAYISI : 2024/511 E., 2024/607 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenlemek, defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık ... müdafii ve sanık ... ile ek kararın sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık ... hakkında 20 12... takvim yıllarında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından iki kez ayrı ayrı 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 58... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 359/4 ve 5237 sayılı Kanun'un 58... . maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 2012, 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından iki kez ayrı ayrı 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... müdafii ve sanık ...'ın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, sanığk ... müdafinin kararları temyiz etmesi üzerine defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle ek karar ile temyiz isteminin reddine dair hüküm kurulmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... müdafinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddine, diğer hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın suç tarihlerinde başka suçtan ceza evinde olduğuna, sahte belge düzenlemek ve kullanmak suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, zamanaşımı süresinin dolduğuna, tüm bu nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.
Sanık ...'un temyiz istemi; 28.12.2012 tarihinde şube müdürü olmasına karşın 2012 takvim yılında da cezalandırıldığına, yine 2014 yılında dört ay süreyle müdürlük yaptığı ve sonra bıraktığına, vergisel bir sorumluluğu olmadığına, sadece vekaletli müdür olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'ın 20 12... takvim döneminde birden fazla sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarını, sanık ...'ın 2012, 20 13... yıllarında birden fazla sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği, ayrıca sanık ...'ın kendisinden usulüne uygun tebligatla istenilmesine rağmen herhangi bir mazeret olmaksızın defter ve belgeleri ibraz etmeyerek atılı suçu işlediği kabulü ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, 16.01.2024 tarihli ek karar ile de defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
Yapılan yargılama sonucunda Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 359/4. maddesi gereğince 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz edilemez olduğuna ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 16.05.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında 20 12... takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın UYAP kayıtlarına göre 24.10.2013 tarihinde başka bir suçtan dolayı cezaevine girdiği, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlere iştirakine dair bir delile rastlanmadığı, bu nedenle sahte fatura düzenleme suçundan suç tarihinin en aleyhe kabulle 24.10.2013, sahte fatura kullanma suçunda da suç tarihinin faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.11.2013 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemler, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihlerinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerin 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.