Suç ve suçluyu övme davasında doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin, beraat hükmünü temyiz etme hak ve yetkisinin olmadığına karar verildi.
Özet: Yüksek mahkeme, yerel mahkemenin "suçu ve suçluyu övme" suçundan verdiği beraat kararına karşı, suçun kamu barışına karşı işlenen bir nitelik taşıması sebebiyle doğrudan zarar görmediği anlaşılan şikayetçi vekilinin temyiz başvurusunu değerlendirmiştir; yapılan inceleme neticesinde, sanığa yüklenen suçun niteliği itibarıyla şikayetçinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığına hükmedilerek, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin oybirliğiyle reddine karar verilmiş ve dava dosyasının esasının incelenmesine gerek duyulmamıştır.
8. Ceza Dairesi         2025/9890 E.  ,  2025/9127 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/53 Esas, 2025/350 Karar
SUÇ : Suçu ve suçluyu övme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde Dairemizin bozma ilamına uyularak verilen Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2025 tarihli ve 2025/53 Esas, 2025/350 Karar sayılı kararının şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Dairemizin 04.02.2021 tarihli ve 2019/18828 Esas, 2021/1677 Karar sayılı kararı ile 07.10.2024 tarihli ve 2021/17787 Esas, 2024/7382 Karar sayılı kararları başta olmak üzere yerleşik içtihatlarına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kamu Barışına Karşı Suçlar" bölümünde düzenlenen sanığa yüklenen suç, suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin bu davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde karar verildi.