nitelikli kasten öldürme ve yardım suçlarından verilen mahkumiyetlere ilişkin ilk derece mahkemesinin bozmaya direnme kararının yargıtay birinci ceza dairesince temyiz incelemesi.

Nitelikli kasten öldürme ve yardım suçlarından verilen mahkumiyetlere ilişkin ilk derece mahkemesinin bozmaya direnme kararının Yargıtay Birinci Ceza Dairesince temyiz incelemesi.

Özet: Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin olarak, ilk derece mahkemesinin Yargıtayın bozma kararına rağmen önceki hükümlerinde direnmesi üzerine yapılan temyiz incelemesini konu alan bu metin, bozma kararının sanıkların eylemlerinin nitelikli hal veya yardım etme fiilini oluşturmadığı yönündeki tespitlerine rağmen mahkemenin eski kararlarında ısrar ettiğini belirtmektedir; sanık müdafiileri ve katılan vekili, delil yetersizliği, iştirak iradesi bulunmaması, cezai ehliyetin değerlendirilmesi ve vekalet ücreti gibi çeşitli hukuki gerekçelerle direnme kararının bozulmasını talep etmektedirler.

1. Ceza Dairesi 2025/4840 E. , 2025/7556 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/110 E., 2025/282 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : Direnme ile mahkumiyet

sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin düzeltilerek

onanması

Bozma üzerine verilen, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/110 Esas, 2025/282 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2024/5855 Esas, 2025/185 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma üzerine verilen, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/282 Esas, 2023/372 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ...ve...hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-b, 39/2-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b, 39/2-a, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, katılan kurum vekili, sanıklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.01.2025 tarihli ve 2024/5855 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararı ile "İlk derece mahkemesi kararının direnme niteliğinde olmayan yeni hükümler olduğunun tespiti ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b maddesi hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in, sanık ...'in ani kastla kasten öldürme suçunu işledikten sonra sessiz kalma, müdahale etmeme ya da suç ihbarında bulunmama şeklindeki eylemlerin ise asli fail ...in eylemine yardım etme fiilini oluşturmayacağı, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/110 Esas, 2025/282 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4 maddesi uyarınca önceki hükümlerde direnilmesi ile

1. Sanıklar ...ve...hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b, 39/2-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanıklar ...ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine, vekalet ücretine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, usule, eksik inceleme ile karar verildiğine, iştirak iradesi bulunmadığına, hataya,

4. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezai ehliyete ilişkin raporun yetersiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığına,

6. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun işlenmediğine, cezai ehliyete ilişkin raporun yetersiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar ...ve maktul ...'in, İstanbul'a yaptıkları türbe ziyareti sırasında sanık ...'in oğlu ...in kaybolduğu, bir süre sonra yaralı ve bitkin halde bulunduğu, sanık ...'in bu durumu maktulün yardımlarıyla düşmanlarının yaptıklarını düşündüğü ve bu tarihten sonra sanık ...'in maktule sınırlı şekilde yemek vermeye, odaya kilitlemeye ve darp etmeye başladığı, eziyet kastıyla yapılan bu eylemlerin Körfez ilçesine döndükten sonra da bir süre devam ettiği, olay tarihinde sanık savunmaları ve tanık beyanlarıyla sabit olduğu üzere sanık ... tarafından maktulün öldürüldüğü, yapılan kazı çalışmalarına rağmen maktulün cesedinin bulunamadığı bu nedenle ölüm nedeninin tespit edilemediği, eziyet çektirerek öldürme, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği hususları dikkate alınarak, somut olayda, maktulün sanık ... tarafından öldürüldüğü sabit ise de canavarca hisle ya da eziyet çektirme sonucu öldüğünün belirlenemediği, sanığın öldürme kastının ne zaman oluştuğunun tespit edilemediği, eziyet teşkil eden eylemleri ile ölüm oranında illiyet bağı kurulduğuna ilişkin bir tespitin de bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b maddesi hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanıklar ...ve...ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'in maktule yönelik darp etme, sınırlı yemek verme ve hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin gerçekleştirildiği sırada, ...in öldürme kastı içinde hareket edip etmediğinin kesin delillerle belirlenemediği, diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktule yönelik icrai herhangi bir eylemde bulunmadıkları, ...in ani kastla kasten öldürme suçunu işledikten sonra sessiz kalma, müdahale etmeme ya da suç ihbarında bulunmama şeklindeki eylemlerin ise asli fail ...in eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39/2-a maddesinde belirtilen suç işleme kararını kuvvetlendirmek şeklinde yardım etme fiilini oluşturmayacağı gözetilmeden sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatleri yerine yanılgılı değerlendirmeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.01.2025 tarihli ve 2024/5855 Esas, 2025/185 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4 maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,28.10.2025 tarihinde karar verildi.