Hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına karşı katılan vekilinin temyiz isteminin Yargıtay 4. Ceza Dairesince esastan reddi ve hükmün onanması.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki ilk derece mahkemesi kararının, istinaf başvurusunun esastan reddi ile onanmasının ardından, katılan vekilinin kararın hukuka aykırı olduğu ve ceza verilmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazları, yapılan incelemede yargılama süreçleri ve toplanan deliller doğrultusunda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş ve hüküm oy birliğiyle onanarak temyiz istemi esastan reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2021/2525 E. 2023/878 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ceza verilmesi gerektiğine, kararının yasal gerekçeden yoksun olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.11.2025 tarihinde karar verildi.