Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyetin kaba hitap niteliğindeki sözler nedeniyle beraate çevrilmesini onayladı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında beraat hükmü kurulması üzerine, cumhuriyet savcısının sanığın eyleminin hakaret teşkil ettiği yönündeki temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, davaya konu sözlerin yalnızca serzeniş niteliğinde kaba hitap tarzı olduğunu değerlendirerek, bölge adliye mahkemesinin verdiği beraat kararını hukuka uygun bulmuş ve bu doğrultuda savcının temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/14387 E.  ,  2025/18796 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/590 E., 2023/1350 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, sanık hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle istinaf başvurusu düzeltilerek esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; sanığın, katılanların gıyaplarında hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu ifadenin, serzeniş şeklinde söylenen kaba hitap tarzı niteliğinde sözler olması da dikkate alındığında verilen beraat kararına yönelik temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.11.2025 tarihinde karar verildi.