Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçunda matufiyet unsurunun oluşmadığına dair karşı oya rağmen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verdi.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusu incelenmiş; sanığın eyleminin yasal suç tanımına uyduğu, delillerin mahkûmiyet için yeterli görüldüğü ve sanığın kabul etmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin uygulanmamasına dair gerekçenin yerinde olduğu belirtilerek, hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy çokluğuyla esastan reddedilerek hüküm onanmıştır; ancak karşı oyda, hakaretin cumhurbaşkanına yönelik matufiyet unsurunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açık olmadığı, bu nedenle mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği savunulmuştur.
4. Ceza Dairesi         2023/8903 E.  ,  2025/21024 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/547 E. 2021/1733 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin maddi bir bulguya ulaşılamadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, suça konu paylaşımın ekran görüntüsü, kovuşturma izni kararı, açık kaynak araştırma raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ve sanığın kabul etmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.12.2025 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık hakaret suçunun matufiyet unsurunun oluşup oluşmadığı noktasındadır.
TCK Madde 126 '' Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.'' şeklinde düzenlenmiştir. Düzenlemeden anlaşılacağı üzere, hakaret suçunun oluşması için mağdurun isminin açıkça belirtilmediği durumlarda eylemin mağdurun şahsına yönelik olduğu duraksanmaya yer vermeyecek bir şekilde açık olmalıdır. Sözlerin mağdurun şahsına yönelik olup olmadığı noktasında bir kuşku, bir duraksama varsa, bu durumda matufiyet şartının gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.
Somut olayda, sanığın yaptığı paylaşımının Cumhurbaşkanına yönelik olduğu konusunda bir duraksama ve kuşku bulunduğundan, matufiyet şartı gerçekleşmediğinden, mahkumiyet hükmünün bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.