yargıtay 4. ceza dairesinin hakaret suçunda sanığın iki katılana yönelik eyleminde tck 43/2 maddesinin uygulanmamasından dolayı bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin kararı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçunda sanığın iki katılana yönelik eyleminde TCK 43/2 maddesinin uygulanmamasından dolayı bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin kararı.

Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı veren bölge adliye mahkemesinin, dosyadaki mevcut katılan ve tanık beyanlarından sanığın çoğul bir şekilde iki katılana hakaret ettiğinin açıkça anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğini göz ardı etmesi sebebiyle hukuka aykırı bulunarak bozulmasına ve davanın yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

4. Ceza Dairesi 2025/12251 E. , 2026/316 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/489 E., 2022/103 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; mevcut delil durumuna göre sanığın eyleminin iki katılana yönelik olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada mevcut katılan ve tanık beyanlarından, sanığın çoğul bir şekilde iki katılana hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2026 tarihinde karar verildi.