Hakaret suçundan mahkumiyetin istinafta reddi sonrası, Yargıtay haksız tahrik ve zincirleme suç nedeniyle ceza artırımı ilkelerinin eksik uygulanması sebebiyle kararı bozdu.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü onayan bölge adliye mahkemesi kararını inceleyen Yargıtay, sanığın arama sırasında polis tarafından darp edilip cebinin yırtıldığı ve polis memurunun bu eylemden ceza aldığı somut olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, ayrıca eylemin dört mağdura karşı işlenmesine rağmen artırım oranının alt sınırdan uzaklaşmadan belirlenmesi gibi hukuka aykırılıklar tespit ederek, kararı bozmuş ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesine, ceza aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine hükmetmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/12269 E.  ,  2025/19994 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/335 E., 2022/2728 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, tarafsız ve yeterli delilin bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, tekerrür hükümlerinin hukuka aykırı uygulandığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;
1. Sanığın aşamalarda, polis memuru tarafından arama yapılırken cebinin yırtıldığını ve sonrasında da darp edildiğini belirtmesi, bu iddialarının tanık E.Y. tarafından doğrulanması ve katılan polis memurunun sanığa yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle ceza alması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Sanığın eylemini dört katılan ve mağdura karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aynı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.12.2025 tarihinde karar verildi.