Hırsızlık suçundan beraat eden sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi nedeniyle temyiz ret ek kararı kaldırılan hükmün düzeltilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, temyiz talepleri incelenmiş ve zorunlu müdafii ile temsil edilen sanık lehine avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmediğinden, 17.900,00 TL tutarındaki vekâlet ücretinden ödenen kısmın mahsubu ile kalan meblağın hazineden alınıp sanığa verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, diğer temyiz nedenleri ise esastan reddedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/11216 E.  ,  2025/19400 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 20.05.2024
SAYISI : 2024/984 E., 2024/1303 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2022/4020 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararı ile yapılan istinaf incelemesi neticesinde mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin yasal dayanağı bulunmadığı böylece sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin reddine dair Mahkemece verilen 20.05.2024 tarihli ek karar kaldırılarak 16.04.2024 tarihli karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 17.900,00 TL. maktu vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.