Yargıtay, Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan dilekçedeki sözlerin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında olduğu gerekçesiyle hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını bozmuştur.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldırıp mahkumiyetine hükmeden bölge adliye mahkemesi kararının, sanığın cumhuriyet başsavcılığına sunduğu dilekçedeki sözlerinin 5237 sayılı kanunun 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/10159 E.  ,  2026/294 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/337 E., 2022/1613 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I .HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılıp yapılan duruşma neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu psikolojik rahatsızlığının etkisinde işlediğine, cezai ehliyetinin bulunmadığına, beraatine karar verilmesine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, 14.01.2016 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığı'na sunmuş olduğu dilekçesinde belirtilen suça konu sözlerinin, tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2026 tarihinde karar verildi.