Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünün, istinaf sonrası yapılan temyiz incelemesi neticesinde hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın paylaşımının ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığı ve suç teşkil ettiği yönündeki temyiz başvurusu incelenmiştir. Yargıtay, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin beraat yönündeki kararında hukuka aykırılık tespit etmeyerek, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/12573 E.  ,  2026/287 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1001 E., 2021/1839 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığına ve Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hüküm fıkrasında İlk Derece Mahkemesi'nin "İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi" yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu belirlenmiştir.
Yapılan duruşmaya, araştırma raporuna, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.