Kasten öldürme suçundan 18 yıl hapis cezasına çarptırılan sanığın meşru savunma ve haksız tahrik iddiaları reddedilerek Yargıtayca hükmün onanması.
Özet: Kasten öldürme suçundan 18 yıl hapis cezasına çarptırılan sanık hakkında, ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddedilerek kararın onanması sonrasında, sanık müdafiinin meşru savunma, öldürme kastının bulunmadığı, haksız tahrikin derecesi ve kararın gerekçesiz olduğu gibi iddialarla yaptığı temyiz başvurusu, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygunluğu, toplanan delillerin yeterliliği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti, meşru savunma şartlarının oluşmadığı ve haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu gerekçeleriyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2859 E., 2024/2271 K.SUÇ : Kasten öldürmeHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2024/148 Esas, 2024/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29, 53.maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2859 Esas, 2024/2271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın öldürme kastı bulunmadığına ve eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğuna, illiyet bağına, haksız tahrikin derecesine, kararın gerekçesiz olduğuna, takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın öldürmeye elverişli av tüfeği ile maktulün hayati bölgelerini hedef alarak bir el ateş ederek maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanığın eylemi ile netice arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2859 Esas, 2024/2271 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.