Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurularını esastan reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi kararının temyiz incelemesinde; sanık müdafiinin kamera kaydı eksikliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesiyle beraat talepleri, dosya kapsamındaki delil ve beyanlar ışığında yerinde bulunmayarak reddedilmiş, hüküm onanırken, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün ise kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz istemi reddedilmiş, yalnızca hakaret suçunda mağdur sayısı dikkate alınarak cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği belirtilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/216 E., 2023/1467 K.SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnmeHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, retYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında;Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkemenin tanık ve şikayetçi beyanlarına itibar ederek karar vermiş olmasına rağmen olay öncesini gösterir kamera kaydının olmamasının sanığın doğru söyleyebileceğinin kanıtı olması, gerçekleşme şekli tam olarak aydınlatılmadan sanık aleyhine hüküm kurulamayacağı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmasının gerekmesi nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. III.GEREKÇESanık savunması, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları, tutanak ve tüm dosya kapsamından, suçun işlendiğinin kabulüne dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARA. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen " İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bünyan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.11.2025 tarihinde karar verildi.