Kamu malına zarar verme suçundan sanık hakkında istinaf mahkemesince verilen hapis cezası hükmünün, temyiz itirazlarının reddedilerek Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Kamu malına zarar verme suçundan ilk derece mahkemesince adli para cezasına çarptırılan sanık hakkında, istinaf mahkemesince hüküm kaldırılarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre hapis cezasına karar verilmesinin ardından, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı ve zarara uğrayan malın niteliğine dair itirazları ile katılan vekilinin cezada takdiri indirim yapılmaması gerektiği yönündeki temyiz başvuruları, yargılama sürecinde usul ve kanuna uygunluğun tespiti, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olması ve cezanın orantılılığı gerekçeleriyle esastan reddedilerek istinaf kararının hukuka uygun bulunarak onanmasına hükmedilmiştir.
6. Ceza Dairesi         2025/3305 E.  ,  2025/10136 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1353 E., 2021/2591 K.
SUÇ: Kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2016/557 Esas, 2020/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-a, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca neticeten 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2020/1353 Esas, 2021/2591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne ve yerel mahkeme kararının kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Zarar gören aracın mülkiyetinin belediyeye ait olmayıp, kiralanmış araç olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, belediyenin taraf sıfatının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
2. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Cezada takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
25.11.2025 tarihinde karar verildi.