Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunda bozma sonrası mahkûmiyetin suç vasfı ve haksız tahrik değerlendirmelerini uygun bularak onamıştır.
Özet: Yargıtay, önceki bozma kararı sonrası ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, haksız tahrik ve takdiri indirim maddeleri uygulanarak verilen mahkûmiyet hükmünü incelemiş; yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğunu, suç vasfının ve haksız tahrik uygulamasının isabetli olduğunu, savunma haklarının kısıtlanmadığını ve temyiz itirazlarında hukuka aykırılık bulunmadığını tespit ederek yerel mahkemenin kararını onamıştır.
1. Ceza Dairesi         2025/4335 E.  ,  2025/7530 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/233 E., 2025/1 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2012/300 Esas, 2018/279 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 39/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2018/3566 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.03.2024 tarihli ve 2022/9242 Esas, 2024/1638 Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/233 Esas, 2025/1 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 87/4-2. cümle, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, suç vasfına ve haksız tahrikin bulunmadığına, ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz istemleri özetle, eksik araştırmaya, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması talebine, ilişkindir.
3. Sanık ... müdafiilerinin temyiz istemleri özetle, eksik araştırmaya, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılama yapılmadığına, yetersiz gerekçeye ve lehe hükümlerin uygulanması talebine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma hakkının kısıtlanmadığı, maktulün ölüm nedeni ile ilgili alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından
eylem üzerinde fiili hakimiyet kurularak iştirak iradesiyle birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, Yargıtay bozma ilamının içeriği dikkate alındığında sanıkların eylemine uyan suç vasfının isabetli olarak belirlendiği, olay öncesinde sanıklar ile maktulün bulunduğu grup arasında çıkan kavga neticesinde inceleme dışı sanıkların sanık ...'i tehdit edip iş yerine gelerek üzerine araba sürmelerinin sanıklar lehine haksız tahrik oluşturduğunun kabulü ile belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanıklar hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulandığı, sonuç ceza miktarı itibarıyla başka uygulanacak lehe hükümlerin bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/233 Esas, 2025/1 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde karar verildi.