Yargıtay, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla sanık hakkında verilen beraat kararını ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirerek istinaf başvurusunun reddini oy birliğiyle onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf mahkemesince onanmasına karşı yapılan temyiz başvurusunda, sanığın kullandığı ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek suç unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünde ve bölge adliye mahkemesinin bu hükmü yerinde bulan kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirilmiş ve mağdur vekilinin mahkumiyet yönündeki temyiz istemi esastan reddedilerek beraat hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/14436 E.  ,  2026/213 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1089 E. 2023/680 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05. 01.2026 tarihinde karar verildi.