Yargıtay 8. Ceza Dairesi, kimlik ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarında istinafın esastan reddi kararının temyiz edilemez niteliği nedeniyle sanığın eski hale getirme ve temyiz talebini reddetti.
Özet: Sanığın, hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usulsüz tebliğ edilmesi üzerine yaptığı eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz süresi yasal kabul edilmişse de, temyiz incelemesine konu bölge adliye mahkemesi kararının kanun gereği kesin nitelikte olması ve temyiz edilemez hükümler arasında yer alması sebebiyle sanığın hem eski hale getirme hem de temyiz istemi oybirliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/64 E., 2022/3252 K.SUÇLAR : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetYapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/3252 Karar sayılı kararına karşı, sanığın 06.02.2025 tarihinde eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteği üzerine gereği düşünüldü:Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine dair Eskişehir 3 Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2025 tarihli ve 2021/780 Esas, 2021/2198 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanık tarafından, İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik yapılan istinaf yasa yolu başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar tebliğinin sanık yerine soruşturma aşamasında baro tarafından atanan ancak kovuşturma aşamasında görev almayan Av. ...'ya 03.12.2022 tarihinde yapılarak kararın usule aykırı olarak kesinleştirildiği, sanığın cezaevinde iken bahse konu kararın tarafına tebliğini istemesi üzerine 04.12.2023 tarihinde kararın usule uygun olarak tebliğinin yapıldığı, 05.12.2023 tarihinde karardan yeni bilgi sahibi olduğu gerekçesiyle sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülüp 06.02.2025 tarihli temyiz inceleme talebinin yasal süresinde yapıldığı kabul edilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde,Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.