Yargıtay, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararını onadı, katılan ve cumhuriyet savcısının temyiz taleplerini reddederek hükmü kesinleştirdi.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle kesinleşmesinin ardından, katılan vekili ve cumhuriyet savcısının mahkumiyet talebiyle yaptığı temyiz başvuruları da incelenerek, sanığın suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle hukuka uygun görülen beraat hükmünün onanmasına ve tüm temyiz taleplerinin oy birliğiyle reddine karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/14541 E.  ,  2026/209 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/659 E. 2023/858 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dairdir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçu işlediğine dair delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05. 01.2026 tarihinde karar verildi.