Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda adil yargılanma hakkı ve haksız tahrik iddialarıyla temyiz edilen hükmün esastan reddi ve onanması.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesince teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek esastan reddi ve onanması üzerine, sanık müdafiinin gerekçe yetersizliği, adil yargılanma hakkı ihlali, haksız tahrik ve suç vasfı gibi temyiz iddialarıyla yaptığı başvurunun, yargılama sürecindeki usul ve kanun uygunluğunun, delillerin yeterliliğinin, eylemin suç vasfının ve uygulanan haksız tahrik indiriminin hukuka uygun bulunması, ayrıca bölge adliye mahkemesinin kendi eleştirisi dışında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmemesi gerekçeleriyle esastan reddine ve hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1669 E., 2024/1414 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/246 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2023/1669 Esas, 2024/1414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükmün gerekçesiz olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, haksız tahrikin derecesine, hükme esas alınan adli raporların yeterli olmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, bu hali ile hükmün yeterli gerekçeyi ihtiva ettiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2023/1669 Esas, 2024/1414 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde karar verildi.