Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığa verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasını onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizini esastan reddetti.
Özet: Sanığın mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanmasının ardından, sanık müdafiinin sübuta, suç kastına, meşru savunmaya, haksız tahrike ve lehe hükümlere ilişkin temyiz başvurusu incelenmiş; yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık, eksik inceleme, delil yetersizliği, suç vasfında veya haksız tahrik değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu kanaatine varıldığı ve ceza miktarının yasal bağlamda belirlendiği gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2025/2254 E.  ,  2025/7527 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/63 E., 2025/420 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2024 tarihli ve 2024/229 Esas, 2024/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden eleştiri yapılarak esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, sübuta, sanığın suç kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrike ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği ve hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığında sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye teşebbüs olduğu anlaşıldığından Mahkemesince suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2025/63 Esas, 2025/420 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde karar verildi.