Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin suç vasfının kasten yaralama olduğu itirazını reddederek kasten öldürmeye teşebbüs hükmünü onadı.
Özet: Bir üst mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerince sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü onamış, sanık müdafiinin eylemin kasten yaralama olduğu yönündeki temyiz itirazını reddetmiştir; zira yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık görülmemiş, toplanan delillerin yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği ve hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu ve haksız tahrik indiriminin de yerinde uygulandığı gerekçe gösterilerek hükmün hukuka uygun olduğuna karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/7896 E.  ,  2025/7525 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1501 E., 2024/1053 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2024/5 Esas, 2024/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kastan öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/1501 Esas, 2024/1053 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, suç vasfının kasten yaralama olduğu’na ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. İlk Derece Mahkemesince katılanın sanığa yönelik 06.03.2022 tarihinde kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinden, sanığın haksız tahrik altında eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü ile sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması usûl ve kanuna uygun olduğundan, Tebliğname'deki eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği ve hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığında sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından Mahkemece suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/1501 Esas, 2024/1053 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde karar verildi.