Silahlı terör örgütü üyeliği suçlamasıyla haksız koruma tedbirleri uygulanan davacının manevi tazminatının artırılmasına ilişkin davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı nedeniyle reddi kararı.
Özet: Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan 178 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacıya koruma tedbirleri nedeniyle açılan tazminat davasında, ilk derece mahkemesinin maddi tazminat talebini reddedip 7.500 TL manevi tazminata hükmettiği, bölge adliye mahkemesinin ise manevi tazminat miktarını 14.000 TLye yükselterek istinaf başvurularını esastan reddettiği karara yönelik davalı vekilinin temyiz istemi, kabul edilen tazminat miktarının temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
12. Ceza Dairesi         2022/4646 E.  ,  2025/9083 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2343 E. 2021/1134 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 29.03.2018
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42'nci maddesi ile değişik 362'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 09.08.2016-03.02.2017 tarihleri arasında 178 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat talebinin reddine ve 7.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının "14.000,00TL"'ye çıkartılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kabul edilen toplam 14.000,00 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a. maddesinde yer verilen temyiz sınırı ile kabul edilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.12.2025 tarihinde karar verildi.