Haksız gözaltı nedeniyle koruma tedbirleri tazminatı talebinin temyiz incelemesinde, 7531 ve 7550 sayılı kanunlarla değişen parasal sınırların bozma sonrası yargılamaya etkisi değerlendirilmiştir.
Özet: Bu hukuki metin, "silahlı terör örgütüne üye olma" ve "halkı kin ve düşmanlığa tahrik" iddialarıyla haksız yere 2 gün gözaltında tutulduktan sonra hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen bir davacının, uğradığı mağduriyet nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazminat davasının karmaşık yargı sürecini ele almaktadır; dava, ilk derece mahkemesinin kısmen kabulü, bölge adliye mahkemesinin kararı, Yargıtayın bozması ve bozma sonrası güncellenen hükümle belirli miktarlarda tazminat ve avukatlık ücreti belirlenmesi aşamalarından geçmiş olup, halen hem davacı (tazminatı yetersiz bulduğu için) hem de davalı (tazminatı fazla bulduğu veya davanın reddi gerektiğini düşündüğü için) tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay ise temyiz kesinlik sınırlarıyla ilgili yeni yasal düzenlemeleri de değerlendirerek dosyanın esastan incelenmesine karar vermiştir.
12. Ceza Dairesi         2025/5162 E.  ,  2025/9140 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2707 E., 2025/252 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 10.07.2018
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma
Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,
Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 106,86 TL maddi tazminatın ve 200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden, maddi tazminat kapsamında, soruşturma evresinde vekil ile takip edilen işler için karar tarihinde geçerli olan 660,00 TL avukatlık ücretinin ise, kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı yönünden maddi tazminatın istinaf kesinlik sınırında olduğundan maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, hüküm fıkrasındaki manevi tazminat miktarının "300,00 TL'" ye yükseltilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile davacının 24.01.2018 - 26.01.2018 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler için 103,42 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren, maddi tazminat kapsamında, soruşturma evresinde vekille takip edilen işler için karar tarihinde geçerli olan 660,00 TL avukatlık ücretinin, kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar tarihinden itibaren ve 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik incelemeye dayalı olduğuna, taleplerin karşılanmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davanın tamamen kabulü yönünde karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/6652 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının "silahlı terör örgütüne üye olma, halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme" suçlarından 24.01.2018 - 26.01.2018 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2018 tarihli ve 2018/6652 Soruşturma, 2018/27294 Karar nolu kararı ile davacı hakkında atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verildiği, kararın davacı vekiline 29.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz edilmemesi üzerine kesinleştiği, kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliğ edilmediği, kesinleşme tarihinden itibaren gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.12.2025 tarihinde karar verildi.