Yargıtay 12. Ceza Dairesi, taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünü onarken, suç üstlenmeye azmettirme suçuna ilişkin istinaf ret kararının temyiz edilemez olduğunu vurguladı.
Özet: Bu karar, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince taksirle öldürme ve suç üstlenmeye azmettirme suçlarından mahkum edilen sanığın temyiz başvurusu üzerine, sanığın meskun mahalde hatalı sollama yaparak bir ölümlü trafik kazasına sebebiyet vermesi ve tam kusurlu bulunması nedeniyle taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya uygun bulunarak onandığını, ancak beş yıl veya daha az hapis cezalarıyla ilgili istinaf ret kararlarının temyiz edilemezliği nedeniyle suç üstlenmeye azmettirme suçuna ilişkin temyiz isteminin yasal sınırlar gereği reddedildiğini özetlemektedir.
12. Ceza Dairesi         2021/6208 E.  ,  2025/9044 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 01.11.2018
SAYISI : 2018/1423 E., 2018/1577 K.
SUÇ : Taksirle öldürme, suç üstlenmeye azmettirme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve red kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Taksirle öldürme suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Suç üstlenmeye azmettirme suçu yönünden; sanık ... yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, suç üstlenmeye azmettirme suçundan ise, 5237 sayılı TCK'nın 38 delaletiyle 270/1, 53/1-2-3, 58/1-6 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirle öldürme suçu yönünden temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, suç üstlenmeye azmettirme suçundan verilen ek kararın ise onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesine göre hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü asfalt kaplama caddede seyrederken, önündeki aracı solladığı sırada, karşıdan gelen ve düz seyreden iki motosiklete çarpmasıyla, bir kişinin ölümü, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
A)SUÇ ÜSTLENMEYE AZMETTİRME SUÇU BAKIMINDAN;
5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı ve aynı Kanun’un 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, verilen ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ESASTAN REDDİNE,
B)TAKSİRLE ÖLDÜRME SUÇU BAKIMINDAN;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.12.2025 tarihinde karar verildi.