Yargıtay tarafından, tehlikeli virajda şerit ihlali yaparak taksirle ölüme sebebiyet veren sanığın hapis cezası mahkumiyetinin onanması.
Özet: Taksirle öldürme suçundan yargılanan sanığın, tehlikeli viraja hızla girerek karşı şeride geçmesi sonucu meydana gelen ve bir kişinin ölümüyle beş kişinin yaralanmasına yol açan trafik kazasında tam ve asli kusurlu bulunması üzerine, ilk derece mahkemesince verilen adli para cezası ve sürücü belgesi geri alma kararının, bölge adliye mahkemesi tarafından olayın vahameti ve sanığın kusuru gözetilerek yetersiz bulunup sanığa 5 yıl 5 ay hapis cezası ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınması şeklinde ağırlaştırılmasına ilişkin hükmün, hem sanık müdafii hem de katılanlar vekilinin temyiz itirazları reddedilerek hukuka uygun bulunduğu anlaşılmıştır.
12. Ceza Dairesi         2021/9470 E.  ,  2025/9042 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/5205 E., 2019/3027 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 53/6 maddeleri uyarınca uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6 maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölen sürücünün aracında kapasitesinin üzerinde yolcu bulunduğuna, bu hususun kazaya etken olduğuna, ölen ve yaralananların da kusurlu olduğuna, sanığın kendi şeridinde kazanın meydana geldiğine, adli tıp raporunun hatalı olduğuna, iddialarının değerlendirilmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde alt sınırdan hüküm kurulmasına, seçenek yaptırımlarına çevrilmesine, sürücü belgesinin geri alınmamasına, aksi halde sürenin kısaltılmasına, ilişkindir.
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 18.09.20 15... :30 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki 41... plaka sayılı kamyonet ile meskun mahal dışında, 8 metre genişliğinde, refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimli, tehlikeli virajlı, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda, gece, aydınlatmanın bulunmadığı, havanın açık, tehlikeli viraj trafik işaret levhasının olduğu yolda Sincan istikametinden Polatlı istikametine seyrederken olay mahalline geldiğinde tehlikeli bir şekilde viraja hızlı girmesi akabinde karşı yönden gelen araçların yol bölümüne geçip şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki 06... plaka sayılı otomobil ile çarpışması neticesinde ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü, diğer yolcular ..., ..., ..., ...'ın ve sürücü ...'ın yaralandıkları olayda kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu, ATK Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporlarına göre sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 53/6 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesince, temel cezanın taktiri bakımından olayda yaralanan ...'in kesin raporu alınmadan hüküm kurulması, bir kişinin ölümü ve beş kişinin yaralandığı olayda, tam ve asli kusurlu sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, sanığın olaydaki kusuru da gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın 5 yıl hapis cezası olarak tayini ile eksik cezaya hükmolunması, ayrı vekaletname ile kendilerini temsil ettiren katılanlara ayrı ayrı vekalet ücreti taktiri yerine infazda karışıklığa neden olacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi, gerekçeleriyle sanık hakkında kurulan hükmün CMK’nn 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde karar verildi.