Tali kusurlu ambulans şoförünün beş kişinin ölümüne yol açtığı taksirle öldürme davasında verilen cezanın hukuka uygunluğuna dair Yargıtay kararı.
Özet: Taksirle beş kişinin ölümüne neden olan bir trafik kazasında, ambulans şoförü sanığın tali kusurlu bulunmasına rağmen, kavşağa yaklaşırken zamanında ve etkin fren tedbirine başvurmaması ile muhtemel hız limiti aşımı gibi kusurları göz önüne alınarak verilen 6 yıl 3 aylık hapis cezasının, failin kusuru, zararın ağırlığı ve eylemin işleniş biçimi dikkate alındığında orantılı ve hukuka uygun olduğu, bu nedenle sanık müdafiinin cezanın fazla olduğu yönündeki ve katılanlar vekilinin cezanın az olduğu yönündeki temyiz itirazlarının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
12. Ceza Dairesi         2021/5674 E.  ,  2025/9041 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1023 E., 2018/1347 K
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine hükmedilen cezanın fazla olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz istemlinin reddine, sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık tali kusurlu olmasına rağmen alt sınırdan çok fazla ulaşıldığına, ilişkindir.
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 20.01.2017 tarihinde saat 16:15 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 80... plaka sayılı ambulans ile yerleşim yeri dışında, iki yönlü, iki şeritli, 7 metre genişliğinde, düz ve eğimsiz, dört yönlü kavşakta, kuru ve asfalt kaplama zeminde, gündüz, açık havada, azami hız sınırının 70 km/s olduğu il yolunda, Osmaniye istikametinden Kadirli istikametine seyir halinde iken sürücü ... sevk ve idaresindeki 01... plaka sayılı otomobil ile sulama kanalı servis yolu üzerinden seyirle geldiği olay yeri kavşak mahallinde, karşı taraftaki ..... Beldesi yoluna geçiş yapmak için kavşağa giriş yaptığı sırada sanık ...’ın sevk ve idaresindeki 80... plaka sayılı ambulans ile otomobilin sağ yan kesimine çarpması neticesi sürücü ..., yanında yolcu olarak bulunan ..., ..., ... ve ...'nın vefat ettikleri olayda; ilk derece mahkemesince kaza tespit tutanağı, bilirkişi rapor ve ATK raporları gereğince ölen sürücü ...'nın asli kusurlu, sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Dosyada mevcut 20.01.2017 tarihli kaza tespit tutanağına göre fren izi tespit edilmediği, kazadan hemen sonra aynı gün yapılan keşif sonucu düzenlenen 04.02.2017 tarihli bilirkişi raporunda araca ait fren izi bulunmadığı ancak sürüklenme mesafesi, araçlardaki hasar ve diğer araçta bulunan beş kişinin vefat ettiği kazada azami hız limiti olan 70 km/saat hızdan daha fazla gidildiğine yönelik kanaat getirildiği, görüş mesafesinin açık olmasına rağmen fren tedbirine başvurulmadığının tespit edildiği, 21.04.2017 tarihli ATK raporuna göre sanık ambulans sürücüsünün, ön ilerisinde ikaz lambaları ile tabelaların bulunduğu kavşak mahalline müteyakkız seyirle yaklaşmayıp zamanında etkin şekilde fren tedbirine başvurmadığının belirtildiği, bu itibarla tebliğnamedeki kör nokta olup olmadığı, olayın fren intikal sürecinde meydana gelip gelmediğinin araştırılması gerektiğine ilişkin bozma sebebine iştirak edilmemiştir.
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu beş kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında hükmedilen cezada isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde karar verildi.