haksız gözaltı sonrası beraat eden kamu görevlisinin koruma tedbirleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin eksik incelenerek yetersiz manevi tazminat hükmünün bozulması.

Haksız gözaltı sonrası beraat eden kamu görevlisinin koruma tedbirleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin eksik incelenerek yetersiz manevi tazminat hükmünün bozulması.

Özet: Haksız gözaltı nedeniyle açılan tazminat davasında, yüksek mahkeme; davacının tüm malvarlığına el konulduğu iddiasının yeterince araştırılmaması, 5271 sayılı Kanunun ilgili maddeleri uyarınca el koyma kararı olup olmadığının tespit edilmemesi ve maddi tazminat talebinin bu eksik inceleme ile reddedilmesi ile birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, atılı suçun niteliği ve gözaltı süresi gibi faktörler göz önünde bulundurulmaksızın hakkaniyete aykırı biçimde yetersiz miktarda manevi tazminata hükmedilmesi nedenleriyle alt mahkemelerin kararlarını bozarak davanın yeniden incelenmek üzere geri gönderilmesine karar vermiştir.

12. Ceza Dairesi 2022/3434 E. , 2025/8977 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/ 3836 E., 2021/ 711 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVATARİHİ : 23.09.2019

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin CMK'nın 141/1-a, e, i, j maddeleri nedeniyle 750.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının maaşına güvenerek kredi çektiğini, açığa alınınca kredi taksitlerini ödeyemediği için borç almak zorunda kaldığına, oturduğu evinden taşınmak zorunda kaldığına, ev için ödediği depozito, emlakçı komisyonu, peşin ödenen kira bedelinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, malvarlığa el konması dolayısıyla maddi manevi zararlar yaşadığına, manevi tazminatın yetersiz olduğuna ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 37 Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/1 04... /259 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016- 19.07.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.09.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı anlaşılarak kamu görevli olarak çalışırken gözaltına alınan davacının gözaltında kaldığı sürede maaşından kesinti yapılmadığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Davacı dava dilekçesiyle haksız olarak tüm malvarlığı değerlerine, banka hesaplarına el konulduğunu ve bu nedenle zarara uğradığını iddia ettiğinden, söz konusu kararın getirtilerek, 5271 sayılı Kanunun 127 ve devamı maddelerine göre verilmiş bir el koyma kararı olup olmadığı tespit edilip, 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendindeki şartların oluşup oluşmadığı araştırılarak sonucuna göre maddi tazminat talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile davacının bu yöndeki talebi hiç karşılanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.