Özet: Haksız gözaltı ve tutukluluk sonrası beraat eden davacının, uğradığı maddi ve manevi zararların tazmini talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesince hükmedilen tazminat miktarları davacı vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği ve tutukluluk süresi gibi faktörler göz önüne alındığında, hükmedilen manevi tazminatın hak ve nesafet ilkelerine uygun olmayacak kadar eksik olduğuna kanaat getirerek, daha makul bir miktar belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur.